‘Brood en Spreken’

Zondagmorgen 29 maart 2015 verzamelden zowat 50 leden en sympathisanten in restaurant Klokkenhof te Maria-ter-Heide voor een tweede editie van het ontbijtgesprek 'Brood en Spreken' georganiseerd door Vlaams Belang Brasschaat. De gasten konden er aan een democratisch prijsje genieten van een heerlijk ontbijt terwijl ze met elkaar gezellig konden keuvelen over het dagelijkse leven, hobby's en interesses.

Gemeenteraadsfractievoorzitter Dimitri Hoegaerts zette bij deze gelegenheid uittredend afdelingsvoorzitter Mieke de Bats in de bloemetjes. Mieke geeft na 7 jaar haar voorzittershamer door aan Luc Van der Schoepen, maar blijft (uiteraard) actief in het bestuur. Tegelijk werd -veel droeviger- stilgestaan bij de figuur van oud-parlementslid Joris Van Hauthem, die vorige week op 51-jarige leeftijd overleed.

Onze politieke gast was fractievoorzitter in het Vlaams parlement Chris Janssens.

 

Chris onderstreepte in zijn betoog de dubbelzinnige houding van de N-VA die dankzij de Vlaamse kiezer geraakt is waar ze nu staat, maar die in de praktijk en na negen maand regeringsdeelname naar de verzuchtingen van die Vlamingen weinig of geen oren meer heeft. Integendeel het regime welk de N-VA nu hanteert kon evengoed een regime zijn dat van elke andere Belgische partij kan worden verwacht.

 

Eerst en vooral is Belgische regeringsdeelname voor een Vlaams-nationale partij een contradictio in terminis: men aanvaardt daarmee immers de regisseursrol van het Belgische niveau en de totale ondergeschiktheid van de deelstaten in het systeem. Communautair staan we in elk geval verder weg dan ooit, met als paradox dat het Vlaams-nationalisme nog nooit eerder zo goed vertegenwoordigd was: N-VA is de grootste partij, heeft belangrijke ministerposten en levert zelfs de Vlaamse minister-president. Maar met al die macht en al die ministerposten kiest ze er niettemin voor mooi in de Belgische pas te blijven lopen.

 

Ook op het vlak van immigratie- en asielbeleid is de 'kracht van verandering' nauwelijks merkbaar. Onder N-VA-bevoegdheid werden in Vlaanderen meer moskeeën erkend dan ooit tevoren en onder hun bevoegdheid ontvingen diezelfde moskeeën meer subsidies – Vlaams belastinggeld dus – dan ooit tevoren. En terwijl men in de pers stoere verklaringen aflegt over het inburgeringsbeleid, is de realiteit helaas heel anders. Men blijft hopeloos achterop hinken tegenover veel andere Europese landen.

 

Waarbij volgens Chris Janssens zich dus als conclusie de vraag opdringt: is een Vlaams-nationale partij die ophoudt Vlaams-nationaal te handelen nog wel die naam waard?

 

Men moet dus niet de vraag stellen óf het Vlaams Belang oppositie moet voeren tegen de N-VA als regeringspartij; het is de verdomde plicht van het Vlaams Belang om élke regering en élke regeringspartij te bestrijden die flagrant weigert de Vlaamse belangen te verdedigen, dus ook en zeker de grootste regeringspartij. En dus moet het Vlaams Belang de Vlaams-nationale druk op de ketel houden, naar het woord van Ronald Reagan: “When you can’t make them see the light, make them feel the heat!” 

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...